Pazar, Haziran 19, 2011

Ah, Güneş




Güneşin doğuşu da ne güzel şimdi.Bakıyorum da, ben güneşi sadece belli zamanlarda seviyormuşum.Sadece doğarken ve batarken.Baş ağrısına, alerjiye neden olan bu şeyi başka türlü nasıl sevebilirim diye düşünüyorum.
Sabah sabah güzel bir şarkıyla başladım güne, içimde. "Passe, passe, passera.La derniére restera." Zaz'dan nefis bir eser...

Bugünlerde bir tuhaf hissediyorum.Sabah kalkıyorum, kitap okuyorum, müzik dinliyorum, uyuyorum.Sürekli bu şekilde devam ediyor günler.Bir bıkkınlık var, hayattan mı, yoksa hayatın içindeki insanlardan mı, bilemiyorum.Aslında bilemiyorum ya da bilmiyorum dediğimde çoğu zaman biliyormuşum, ancak bildiğimi kabullenemiyormuşum bunu farkediyorum.Yalnızken daha iyiyim açıkça ortada, görüyorum.Yazıyorum, çiziyorum.Yalnız kalmayı istememin sebebi insanlar olsa da, ne fazla uzaklaşsınlar ne de çok yaklaşsınlar istiyorum.Ben insanı yerinde seviyorum.Yani, onun için yeterli olan yerde.

İnsanlardan hayvanlara geçebiliriz.Şu Türkçe Olimpiyatları reklamında kız köpek sever gibi kaplan seviyor, benim de burda bir kaplumbağaya bile sahip olamamam canımı sıkıyor.Kendimi bildim bileli her şeye alerjim var.Tüye, toza, yüne, güneşe, polene...Daha böyle devam eder, gider.Hayvanları bu kadar çok sevdiğim için sahip olamıyorum belki de, bilmiyorum.

Hayatta hep böyle zıtlıklar var ya.Seversin, ulaşamazsın.Ulaşılmaz olmalıdır, yoksa sevemezsin.Ulaşırsan, artık sevemezsin.Bu böyledir, zıtlıklar birbirini tamamlar.
Öylesine bir yazayım, dedim.Ne çıkacak diye ortaya.Ordan, burdan biraz da şurdan derken karaladım bir şeyler işte.


Güneş de doğdu.Artık batana kadar sevmeyeceğim Güneşi.Hatta bazen nefret edeceğim.Bu arada, güneş bana özlediğimi hatırlatıyor sanki, biri'ni.Benim "bahçivan"ımı.Onun doğduğu günde, ben de doğuşunu kutladım.Tüm gün gülümsedim her yana, yüzümden sıyırdım karanlığımı.Dualar hep O'nunla, bir gülümseyişi yetmişti, söylememe yaşam şarkımı.

Güneşin doğuşunu izlerken yazmaya başladığım bu tanımsız şeyi, doğuşunun sonlanmasıyla beraber yukarıda yazdığım şarkı sözünün anlamıyla sonlandırmak istiyorum:

"Geçenler, geçenler...Geçecekler.En son gelen, kalacak."

Hiç yorum yok: